آن چه از یک شهر یک صد هزار نفری انتظار داریم، راحتی آمد و رفت، روان بودن ترافیک ، در دسترس بودن وسیله ی نقلیه و خیابان های نسبتا آرام و بی خطر است. اما در مسیر خیابان امام خمینی و خیابان شهدای جنوبی ترافیک در ساعاتی از روز تا مرز راه بندان وجود دارد.
در خیابان های کارگر جنوبی، خیابان نهضت، شریعتی، بهار آزادی، فلسطین و بسیاری خیابان های دیگر شهر، رفت و آمد بسیار کمرنگ است تا حدی که افراد منتظر تاکسی نمی مانند و بخشی از مسیر را تا خیابان های پر رفت و آمد پیاده راه می روند . یعنی احتمال عبور تاکسی بسیارناچیزاست . گرچه بخشی از این کمبود به وسیله ی اتوبوس جبران می شود اما این راه حل نهایی نیست. زیرا کم بودن آمد و رفت به معنای کاهش ارتباط این بخش ها با بخش های دیگر شهر است. پس شلوغ بودن دو خیابان اصلی شهر و خلوت بودن بیش از حد سایر خیابان ها، در کازرون به وضوح دیده می شود . چرا چنین وضعیتی به وجود آمده است؟
فعالیت ها وجریان سفر
می دانیم که جریان حمل و نقل تابع سفر مسافرین است و سفر های درون شهر تا حد زیادی بستگی به نقش محلات و فعالیتی دارد که درون محل جریان دارد. پس توزیع مناسب فعالیت ها می تواند به بهبود وضع کمک کند. اما این سخن بسیار کلی است . زیرا چگونگی قرار گرفتن سفر های چند منظوره در مسیرهای برنامه ریزی شده، پیشنهاد نقش و فعالیت های مناسب در هر محله و در نهایت ارائه ی یک پیشنهاد مسلتزم یک طرح جامع حمل و نقل درون شهری و توزیع فعالیت ها است که از سویی از پژمردگی بخشهایی از شهر جلوگیری کند و از طرف دیگر توزیع مناسب فعالیت ها و دسترسی های مطلوب و ترافیک مناسب در همه جای شهر را به دنبال داشته باشد.
عدم توجه به مزایای تجمع و گردهمایی
به نظر می رسد سعی شده است که با پخش فعالیت های خدماتی از تراکم در مرکز شهر جلوگیری شود و در این راستا برخی ادارات مانند اداره ی تعاون، گاز و منابع طبیعی در بخشهای غیر مرکزی شهرمکان یابی شده اند. چون این کار در قالب یک طرح نبوده و به صورت مجزا انجام شده نتیجه مطلوب حاصل نگردیده است جز آن که برخی افراد برای رفتن به این ادارات به دردسر می افتند در حالی که اگر در قالب یک طرح این توزیع انجام شده بود، نتیجه ی بهتری داشت . برای مثال در مورد مکانیابی اداره ها چنانچه دو نقطه در دو طرف عرضی شهر یعنی حدود خیابان خرمشهر و فلکه ی سرباز برای استقرار ادارات در نظر گرفته شده بود توزیع انجام شده بود. از طرفی مزیت گردهمایی و تجمع نیز تا حدی به قوت خود باقی می ماند . لازم به ذکر است که طرح ها در صورتی پاسخ گویی بهتری دارند که مشاورین تهیه ی طرح تا مرحله ای از اجرای طرح به باز خورد های آن پاسخ دهند و در تغییر و بهبود آن و ارائه ی راه حل فعال باشند.
عدم توجه به حاکمیت پیاده بر سواره
از اصول مهم برنامه ریزی شهرها ، رعایت حاکمیت پیاده بر سواره است . یعنی حقوق افراد پیاده نباید در مقابل غول زندگی ماشینی فراموش شود . ساختن شهر بویژه خیابان ها باید بنحوی باشد که راننده ها همه حق عبور را از آن خود ندانند.حضور پیاده در مسیر باید به رسمیت شناخته شود . این مفهوم غیر از اینکه یک معنی انسانی و حقوقی است در کالبد شهر نیز باید تجلی یابد . برای مثال توجه به عرض کافی پیاده روها در مقابل سواره رو ، سنگ فرش بخشی از خیابان با سنگ های یکپارچه و صیقلی شده، پر رنگ کردن خط عابر پیاده و…،می تواند حق عابر پیاده را یادآور شود.به این مهم کمتر توجه می شود.
ترافیک عبوری از شهر
بخشی از ترافیک کازرون مربوط به عبور وسایل حمل و نقل از جاده ی قدیم به سوی جاده ی جدید است. این جریان فعلا از دو مسیر عبور می کند. مسیر خیابان امام خمینی که از شلوغ ترین خیابان های شهر است. خیابان خرمشهر که به دلیل عمق نواحی مسکونی مجاور خیابان،وجود مدارس شهید باهنر، حجاب، حافظ و فرخی و . و نداشتن تابلوهای راهنمایی از خیابان های خطرناک است.
شاید خطی شدن بیش از اندازه شهر نیز موجب طولانی شدن مسیر عبور شده باشد زیرا از یک طرف برای عبور ماشینها لازم است که یکی از خیابان ها نقش کمربندی داشته باشد و از طرف دیگر چون طول شهر با مسیر تطابق یافته ،یک مسیر بسیار طولانی در خطر سرعت اتومبیل ها و کامیون های بین شهری است.
………………….
محمدرضا پناهی کارشناس ارشد شهرسازی

Popularity: 6%

مطالب مرتبط

• مرکز شهر کازرون
• كمربندي‎ ‎براي‎ ‎كازرون
• نگاهي به سيماي شهر كازرون