پیش درآمد:
اولین سال از آغاز دهه چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی را در شرایطی آغاز می کنیم که علیرغم اقدامات بایسته و شایسته تقدیر ادوار گذشته برای توسعه و پیشرفت شهرستانمان، هنوز هم تا رسیدن به جایگاه درخور نام آن فاصله زیادی داریم. متأسفانه هنوز هم غالب پتانسیل ها و ظرفیت های توسعه شهرستانمان مغفول و متروک مانده و بر تارک جبینش همچنان چهره کریة فقر، بیکاری، نابرابری ، تبعیض و بویژه تبعیض مکانی، رخ نمایی می نماید.
تلخ است، ولی گریزی نیست که باید گفت این همه غالباً ناشی از تنگ نظری ها، خودخواهی ها، اتخاذ سیاستهای نابخردانه، غیر عقلایی ، غیر کارشناسی، خلق الساعه و احساسی ونیزپاسخ گونبودن مسئولین در برابر قانون ومردم و در کل مدیریت ناکارآمد، ناهماهنگ و واگرای توسعه در سطح شهرستان، می باشد. اخیراً نیز متأثر از رویه بعضاً نامعقول، ناموجه وبی قاعده تغییرات در تقسیمات کشوری در سطح کشور، شاهدکشان کشان طرح ایده انفکاک وانشقاق واحد های سیاسی شهرستان می باشیم. در چنین وضعیتی کاملاً طبیعی است که همچنان می بایست، شاهدکوچ فوج فوج نخبگان علمی و اقتصادی شهرستان باشیم و افق آینده نیزبرای فرزندان این مرزوبوم ابهام آلود و مأیوس کننده تصور شود.
این در حالی است که به زعم غالب اندیشمندان، صاحب نظران و دلسوزان توسعه شهرستان، سرزمین پهناور کازرون ، با هویت واحد و یکپارچه، سر شار از قابلیتها و پتانسیلهای محیطی و انسانی بالقوه، متروک مانده و ناشناخته است. یقین دارم، می توان با اتخاذ و اعمال سیاستهای بخردانه، تهیه و تدوین برنامه های آمایش سرزمین و اسناد چشم انداز توسعه بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت، و نیز استفاده از فرصت های قابل توجه موجود و پیش رو، زمینه رشد، شکوفایی و اعتلای کازرون را فراهم آورد و آن را به جایگاهی که شایستگی آن را دارد رساند.
بدون شک این امر مستلزم حاکمیت نگرش علمی و منطقی، باز ساخت و کارآمد سازی ساختارهای نهادی – سازمانی، بهره گیری از تمام ظرفیت های علمی، مدیریتی، اتحاد، همدلی و هماهنگی مسئولین ومهمتراز آن بکارگیری نیروهای با تجربه، کارآمد، متعهد، متخصص و دلسوز می باشد. علاوه بر آن، باید توجه داشت، این مهم تحقق نمی یابد، مگر در سایه توجهات و الطاف الهی و نیز خواست و اراده عمومی مردم که در قالب حضور ومشارکت مستمر ومؤثردر کلیه امور عینیت می یابد.

واما بعد:

همچنانکه مستحضرید، اینجانب به عنوان یک متخصص برنامه ریزی و توسعه و نیز به عنوان یک استاد دانشگاه و فعال سیاسی، همواره تلاش نموده ام، با رویکردی علمی، از سر دلسوزی و در مسیر کمک به تعالی، پیشرفت وسربلندی شهرستانمان کازرون، در برخی برهه ها وبه فراخور موضوعات مهم ومطرح، برخی نکات را متذکر شوم. یاد آور می شوم، دقیقا یک سال پیش، در همین اوقات موضوع احداث جاده درحاشیه شمالی و شرقی دریاچه پریشان به عنوان یک موضوع حساس فضای عمومی شهرستان را تحت الشعاع خود قرار داد و در همان حین، نغمه های مأیوس کننده ای که حکایت از تفرقه و گسست مدیریتی شهرستان داشت به گوش رسید. از این رو چون مواضع مسئولین و تصمیم گیران ذیربط را در موضوع فوق متناقض، نافی و در تعارض با جریان توسعه پایدارشهرستان تشخیص دادم، در قالب نامه ای سرگشاده به فرماندار محترم شهرستان برخی نکات و هشدار ها را به مجموعه مدیریت توسعه شهرستان یادآور شدم. متن نامه فوق در شماره ۹۲۴ مورخ یک شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۸۷روزنامه طلوع چاپ گردید.
شاید انتظار بجایی نباشد، اما یقین دارم چنانچه به توصیه های دلسوزانه ای که در آن نامه پیرامون برخی ناهماهنگی های مدیریت توسعه در سطح شهرستانمان مطرح شد، گوشه چشمی می شد، امروز شاهد عمیق تر وحتی کینه توزانه تر شدن این اختلاف ها در حلقه مدیریت شهرستانمان که اکنون دیگر آشکارا و بی هیچ حجب و حیا به سطح عموم نیز کشیده شده و کم مانده به طنز رایج کوچه و بازار در آید، نبودیم.
از آن زمان و برحسب قاعده اقل گویی “در خانه اگر کس است یک حرف بس است ” دم فروبسته و دورادور، همچون همه حال، مشفقانه، دعا گو و نظاره گر روند کارها واقدامات مسئولین شهرستان بوده ام. بماند که گاه ازمشاهده فرط کج سلیقه گی ها، ندانم کار یها، و فرصت سوزیها، بویژه در پیگیری مصوبات بسیار مهم و سرنوشت ساز مسافرت های مقام معظم رهبری و ریاست محترم جمهوری به کازرون، که بسیاری از آنها هنوز روی زمین مانده، و حتی مورد انتقاد صریح امام جمعه محترم شهر نیزقرار گرفته، چه خون دلها که نخورده و دم فرو برده ام.
به تازگی از طریق جراید متوجه شدم، نماینده محترم شهرستان کازرون جناب آقای غلامرضا دهقان ناصرآبادی در قالب سخنانی و در لابلای گزارش عملکرد خود، برخی موارد مهم را نیز مطرح نموده اند، که لاجرم وبر خلاف میل باطنی، موضع گیری را اجتناب ناپذیر کرده است.
در بین بیانات ایشان دو موضوع از دیدگاه حقیر از اهمیت مضاعفی برخوردار است که عبارتند از: ۱- طرح موضوع و ایده تغییرات در تقسیمات کشوری شهرستان و ۲ – بیان جملاتی با این مضمون ” ده بیست آدم یک لاقبا در این شهر هستند، فکر می کنند همه کاره هستند، این ها را ما باید بشکنیم، این ها را ما باید جمع کنیم. این ها چه کاره هستند دخالت بی جا می کنند تو این شهر؟ چه مسئولیتی در این شهر دارند؟ نه نماینده مردم هستند، نه وکیل مردمند و نه وصی مردمند؟! مردم کازرون باید جلو این ها بایستند واقعاً نگذارند حقشان تضیع بشود”.
توضیح اینکه: کاربرد جملات و واژه های فوق دروصف به اصطلاح همه کاره های شهرستان علی الظاهر در توصیف کسانی بکار رفته است که به نوعی مانع پیشرفت کار و برنامه های ایشان شده اند، که اگرچه نیش دار و و به مذاق انسان چندان خوش نمی آید، اما در هر حال حکایتی تلخ از ناسازگاری و ناهماهنگی حلقه مدیریت شهرستان را در ذهن ها متبادر می کند. نظر به برخی ابهامات، قضاوت پیرامون این بخش از سخنان ایشان میسر نیست. شاید ضروری باشد خود ایشان به منظور تنویر افکار عمومی با وضوح بیشتر خیل سئوالات پیش آمده را پاسخ دهند.
چاپ مصاحبه فوق، در مطبوعات محلی و سایت های اینترنتی ، واکنش های زیاد ومتنوعی را بدنبال داشته است. در این بین اطلاع یافتم برخی ازفعالان فرهیخته مطبوعاتی و وبلاگ نویس شهرستان کازرون که در صداقت، تعهد، وطن دوستی و دلسوزی آنها در جهت رشد، پیشرفت و توسعه ی شهرستان کازرون تردیدی ندارم، به فراخور حال، موارد فوق را به نقد کشیده اند. بویژه مطالب برادر ارجمندم جناب آقای محمد مهدی جعفری زاده، صاحب امتیاز و مدیر مسئول محترم روزنامه طلوع را در این ارتباط کافی و وافی می دانم. با این وجود، اینجانب نیز ضمن تقدیر وسپاس از این عزیزان بر خود لازم دیدم تا از سر دلسوزی و ادای تکلیف دینی و ملی خود، سکوت را جایز ندانسته، باز هم با هدف آسیب شناسی مدیریت توسعه درشهرستان کازرون وگوشزد برخی کجروی ها، و با محوریت یکی از دو موضوع مهم فوق الذکر (طرح موضوع و ایده تغییرات در تقسیمات کشوری شهرستان ) در تصحیح روال ناصواب کنونی کمکی کرده باشم. شاید در قالب برخی توصیه ها، اشاره ای ضمنی نیز به موضوع دوم داشتم.

باید ها ونباید های تقسیمات کشوری در شهرستان کازرون:

نماینده محترم شهرستان کازرون، جناب آقای غلامرضا دهقان ناصرآبادی در قالب مصاحبه مطبوعاتی خود و در لابلای گزارش عملکرد خود، در خصوص تقسیمات کشوری در سطح شهرستان کازرون اذعان داشته اند:
“من تلاش می کنم که چنار شاهیجان و کوهمره تبدیل به شهرستان بشود و خشت و کنار تخته هم شهرستان بشود به لحاظ اینکه فشار روی کازرون دارد می آید. نورآباد ممسنی که در سال ۱۳۲۵ یکی از بخش های کازرون بوده امروز تبدیل به دو شهرستان شده است، دارد دو بودجه از کشور می گیرد”.(روزنامه طلوع شماره ۱۰۱۲ مورخ یک شنبه ۲۰ دی ماه ۱۳۸۸) و ( سایت اینترنتی کازرون نما به آدرس: .(www.kazeroonnema.ir
مطلب فوق که همه آنچه نماینده محترم شهرستان در مورد تقسیمات کشوری بیان داشته اند را شامل می شود، حاوی چند نکته مهم می باشد، که به جهت اهمیت، ظرافت و حساسیت موضوع و نیز اقناع عمومی، ضروری است در اولین فرصت مناسب، شفاف سازی لازم صورت پذیرد. تا آن زمان وبرحسب وظیفه و حوزه تخصصی به طرح پاره ای ابهامات و سئوالات پیش آمده می پردازم. قبل از آن لازم است مختصری به خود موضوع تقسیمات کشوری وسابقه آن در کشور و شهرستان پرداخت.
مطالعه متون و ادبیات موجود حکایت ازآن دارد که تقسیمات کشوری یکی از عناصر مربوط به ساختار سیاسی فضا، یا به عبارت دیگر سازماندهی سیاسی فضا می‌باشد. درتعریف تقسیمات کشوری آمده است: تقسیمات کشوری عبارت است از سلسله مراتب اداری ـ سیاسی در تقسیم هر کشور به واحدهای کوچکتر، برای سهولت ادارة آن و تأمین امنیت و بهبود اوضاع اجتماعی و اقتصادی. قابل توجه اینکه، این تقسیم بندی گاه برمبنای تاریخ و فرهنگ، اوضاع جغرافیایی و جمعیت و گاه برحسب ملاحظات سیاسی (به‌ویژه در دورة معاصر) صورت می‌گیرد.
مطالعه اجمالی سیر تقسیمات کشوری در ایران از گذشته تا کنون نشان می دهد، ایران از جمله کشورهایی است که سازماندهی سیاسی فضا در آن ریشه تاریخی دارد. تا آنجا که بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد، اولین تجربه تقسیم فضایی سرزمینی به عهد هخامنشیان بر می‌گردد. ولی به‌طور مدرن پس از انقلاب مشروطه بود که اولین قانون تقسیمات کشوری به نام قانون تشکیلات ایالات و ولایات و دستورالعمل حکام در سال ۱۲۸۶ شمسی یک سال پس از اعلام مشروطیت به تصویب رسید. تا بدین وسیله از قدرت حکومت مرکز بکاهند و حتی‌الامکان دست حکومت مرکزی را از کارهای مربوط به ایالات و ولایات کوتاه کرده و از سیاست های دولت مرکزی رهایی یابند ( منبع: ‌جزوه درسی جغرافیای سیاسی ایران، دکتر محمد‌باقر قالیباف، نیمسال دوم ۸۸-۱۳۸۷).
اسناد موجود مربوط به سابقه تقسیمات کشوری در شهرستان کازرون نیز نشان می دهد، شهرستان کازرون در سال ۱۳۲۵ شهرستان شده است.
در سندی که در این رابطه موجود است چنین آمده است:
هیأت وزیران در جلسه ۲۲ تیر ماه ۱۳۲۵ بنا به پیشنهاد شماره ۶۱۹۲/۶۴۳۱۲ وزارت کشور تصویب نمودند که بخش کازرون تبدیل به شهرستان شده و بخش‌های آن به ترتیب ذیل تشکیل شود:
۱- بخش ممسنی از شیراز جدا شده و بخش تابعه شهرستان جدیدالتأسیس را تشکیل دهد.
۲- دهستان‌های خشت و کمارج از دهستان‌های کازرون به یک بخش و به نام بخش خشت و کمارج تبدیل گردیده و تابع کازرون شود.
۳- دهستان کوهمره از توابع کازرون نیز تبدیل به بخش و تابع شهرستان جدیدالتأسیس کازرون خواهد شد.این نامه از نخست وزیری ارسال شده است
علاقمندان می توانند تصویر این سند را درسایت اینترنتی کازرون نما به آدرس زیر ملاحظه کنند: www.kazeroonnema.ir.
حال به طرح پاره ای ابهامات و سئوالات پیش آمده پس از طرح موضوع تقسیمات کشوری از سوی نماینده محترم شهرستان می پردازم:
در فرایند تصمیم سازی ها، تصمیم گیری ها و نیز برنامه ریزی و مدیریت سرزمین قاعدتاً ما با یک سری اهداف ونیز یک سری ضرورت هایی مواجه هستیم. لازم است بدانیم، ضرورت آن وضعیتی است که ما را برای دگرگونی مجبور می کند، در حالی که هدف برخاسته ازذهنیت ماست. به عبارت دیگر، هدف بیشتر از ذهنیت ها منبعث می شود، در حالی که ضرورت ها از واقعیت ها (یعنی آن چیزی که وجود وعینیت دارد ) منبعث وناشی می شود.
شاید بتوان گفت، این انتظار بجایی خواهد بود که بگوییم، منطقی است که تلاش شود ذهنیت ها با عینیت ها انطباق داشته باشد. این بدان معنی است که هدف گذاری ها می بایست دقیقاً ضرورت ها را پوشش دهند. بدیهی است، شناخت وادراک واقعیات و ضرورت ها، مستلزم انجام تحقیقات و پژوهش های علمی است که بلا شک، توسط متخصصین بی طرف ذیربط میسر ومعتبراست. هدف گذاری نیز زمانی معتبر و معالاً محقق خواهد شد که در یک فرایند تصمیم سازی و تصمیم گیری جمعی تعیین، مشخص و بویژه پیرامون آن اجماع وجود داشته باشد.
بر این اساس و به منظور همراهی و اقناع افکارعمومی با ایده و یا تصمیم متخذه که معالاً شرط اساسی و تضمین کننده موفقیت آن نیز خواهد بود، لازم است ابتدا به وضوح دو مسئله مشخص و پیرامون آن تدبیر و تعمق شود. معتقدم اگر چنانچه پاسخ هایی مستدل، علمی و منطقی به دو موضوع مشروحه ذیل ارائه گردد، خود به خود بستر های نظری و اجماع عمومی برای اتخاذ تصمیمات بعدی را آسان تر و لاجرم اهداف مترتب بر آن را نیز رهین موفقیت خواهد کرد:
۱- اساساً ضرورت ها و باید های تغییرات تقسیمات کشوری در سطح شهرستان کازرون چیست و چگونه و در قالب کدام طرح تحقیقاتی وتوسط کدام تیم تحقیقاتی و براساس چه منطق و تحلیل علمی ونیز بر اساس چه الزامات آمایش سرزمینی تغییرات در تقسیمات کشوری شهرستان کازرون اجتناب ناپذیر تلقی شده است؟
۲- هدف از تقسیمات کشوری ، قاعدتاً تقسیم سرزمین به واحدها و سطوح همگن به منظور اعمال حاکمیت ملی از طریق اجرای قوانین و مقررات مربوط می‌باشد. اگر تنها هدف فوق در نظر باشد آیا در شرایط حاضر این امر امکان پذیر نیست؟. در هر حال اهداف مترتب برموضوع تغییرات تقسیمات کشوری در سطح شهرستان کازرون کدام اند؟ آیا تنها از طریق تغییر در تقسیمات کشوری شهرستان می توان به اهداف مورد انتظار که همانا دو و سه برابر کردن اعتبارات شهرستان فرض شده است، دست یافت، یا راه حل های دیگری نیز می توان متصور بود؟ و نهایتاً دلایل و توجیهات علمی ومنطقی تقسیمات پیشنهادی کدام است؟ و مثلاً چرا بخش جنوبی شهرستان – جره و بالاده – که علی الظاهر اگر بیشتر نه، به اندازه بقیه بخش ها نیز واجد شرائط لازم نیز بوده است، از قلم افتاده؟ و غیره.
قابل توجه اینکه در این ارتباط اینجانب پیشنهاد مشخصی دارم که متعاقب توضیحی که در پی می آید آن را ارائه می دهم.
توضیح: لازم است متذکر شوم، مطالعات متعدد و تجارب زیادی نشان می دهد، که بر خلاف مقایسه ای که صورت گرفته، ( مثال شهرستان ممسنی) استراتژی تغییرات در تقسیمات کشوری در شرایط جغرافیایی، اقتصادی _ اجتماعی و فرهنگی ایران و از جمله در شهرستان کازرون تنها و تنها راه حل مناسب ، واقع گرایانه و مصلحت اندیشانه برای اعمال بهنیه برنامه ریزی توسعه و مدیریت سرزمین و معالاً فائق آمدن برمشکلات عدیده ای که مناطق مختلف واقع در یک قلمرو واحد جغرافیایی با آن مواجه می باشند، نیست . در واقع نظر به اینکه وجه غالب این گونه تصمیمات سیاسی بوده و از طرفی جامعیت نداشته و نیز غالباً هیچ گاه اجماع عمومی را در پی نخواهد داشت، در بسیاری از کشور های جهان سوم سیاستی محلی محسوب شده و در خیلی از مواردکنار گذاشته شده است.
اما در قلمرو شهرستان کازرون، با توجه به اینکه طرح آمایش سرزمین و مطالعات منطقه ای ، که قاعدتاً می بایست نقش هدایت کننده در تنظیم، تنسیق، توزیع و مکان یابی استقرار جمعیت به نحوی که تناسب لازم را با الگوها و زمینه های معیشتی و فعالیتی داشته باشد ، هنوز سرانجامی نیافته است، – که اگر می یافت شاهد طرح ایده های مجرد نبودیم – تنگناهای بسیاری از نظر مشکلات اجرایی ناشی از ناهماهنگی بخش ها وضعف مدیریت بویژه در طراحی و اجرای تصمیمات مربوط به تغییرات تقسیمات کشوری وجود دارد. بنابراین تا زمانی که این تنگناها شناسایی و بر طرف نشود و نیز استراتژی های آمایش سرزمین و همچنین اسناد چشم انداز بلند مدت، میان مدت وکوتاه مدت و در راستای چشم انداز توسعه بلند مدت کشور تدوین و مبنای تصمیمات قرار نگیرد، هر گونه اتخاذ تصمیم بویژه اگر در زمینه تغییرات در تقسیمات کشوری باشد توجیه علمی ومنطقی را نخواهد داشت.
بنابراین پیشنهاد می گردد، تلاش ها واراده ها برای سامان دهی و پاسخ دهی به مسائل و مشکلات سمت و سوی دیگری را نشانه روند که هم به صواب نزدیکتر و هم انجام شدنی است.
بطور مشخص در ارتباط با موضوع تقسیمات کشوری پیشنهاد می گردد، با توجه به استعداد، فراهم بودن ووجود جمیع شرائط لازم و نیز الزامات حفظ انسجام و هویت یکپارچه سرزمین پهناورشهرستان کازرون که از نظر اینجانب نقطه قوت آن نیز محسوب می شود، عجالتاً موضوع انفکاک بخش های شهرستان ازدستور کار خارج و سریعاً موضوع تبدیل فرمانداری کازرون به‹ فرمانداری ویژه› مورد توجه قرار گرفته و همگان در تحقق آن دست به کار شوند. با قاطعیت و بر اساس تحلیل علمی و ملاحظه مقتضیات روز و با نگاهی آینده نگرمعتقدم شهرستان کازرون استعداد فرمانداری ویژه را دارد.
جهت اطلاع: شرایط لازم برای فرمانداری کل یا همان فرمانداری ویژه که تقریباً همه آنها در شهرستان کازرون فراهم است عبارتند از:
الف- جمعیت شهرستان (۲۵۰)هزار نفر.
ب- جمعیت مرکز شهرستان (۱۲۵)هزار نفر.
ج- فاصله شهرستان از مرکز استان (۱۲۵)کیلومتر.
اگر شهرستانی هر سه شرط فوق را داشته باشند، در واقع به طور بالقوه شرائط لازم برای ایجاد وتشکیل فرمانداری ویژه را خواهد داشت. که شهرستان کازرون این شرائط را دارد و لذا استحقاق تشکیل فرمانداری ویژه را داراست. همچنین اگر شهرستانی فقط دوشرط از سه شرط فوق را داشته باشد، تشکیل فرمانداری ویژه منوط به تصویب هیأت وزیران است.
بر اساس روال معمول با اجرای این پیشنهاد هیچ انفکاک و انشقاقی در واحد های تقسیمات کشوری شهرستان صورت نمی گیرد، علاوه بر این، فرماندار شهرستان کازرون به عنوان معاون استاندار ارتقا خواهد یافت. ومتعاقب آن برخی اختیارات ویژه به فرماندار تفویض خواهد شد. همچنین با اجرای این پیشنهاد برخی ادارات شهرستان به مدیریت ارتقاء خواهند یافت که در نوع خود تحول بسیار بزرگی محسوب می شود.
در هر حال فرمانداری ویژه دارای اختیارات و امتیازاتی است که می تواند بسیاری از نیازهای شهرستان را مرتفع سازد و مشکلات به جای استان، در خود شهرستان حل و فصل شود. فرماندار شهرستان نیز با اختیارات معاون استاندار به ادامه کار می پردازد. همچنین بعضی از ادارات به اداره کل ارتقاء پیدا می کنند.
قابل توجه اینکه، هیات وزیران تا کنون، ایجاد فرمانداری ویژه را در شهرستان های سیرجان، دزفول، مراغه، آبادان، شاهرود، زابل، خوی، تربت حیدریه، مهاباد و ایرانشهر به تصویب رسانیده است. البته ایده تشکیل فرمانداری ویژه در شهرستان کازرون در حد یک پیشنهاد است و می تواند در کنار ایده تغیرات در تقسیمات کشوری که توسط نماینده محترم شهرستان مطرح شده است مورد بحث قرار گرفته ودر صورت طی مراحل تحقیق و تصمیم گیری اجماعی در دستور کار و پیگیری عوامل ذیصلاح قرار گیرد. شک ندارم در صورت ارائه طرح توجیهی مناسب و منطقی ونیز پیگیری های مؤثر ایده فوق نتیجه خواهد داد.
در پایان مبحث، اینجانب به لحاظ تخصص و برخی تجارب عملی و تحقیقاتی همچون گذشته آمادگی خود را جهت مشاوره و کمک به تهیه و تدوین اسناد چشم اندازتوسعه و نیز تدوین استراتژی های آمایش سرزمین در سطح شهرستان کازرون که قاعدتاً مباحثی همچون تغییرات در تقسیمات کشوری و یا ایجاد فرمانداری ویژه نیز در ذیل این اسناد قابل تبیین، تعریف و تصمیم سازی است اعلام می دارم.

چند توصیه کلی :

۱- اساساًیکی از پیش‌شرط‌های اساسی موفقیت راهبرد های یکپارچه توسعه در هر قلمرو جغرافیایی، تعامل و همگرایی مجموعه عناصر و ارکان مدیریتی و به عبارتی بازی‌گران اصلی و تصمیم سازان آن سرزمین بشمار می رود. در این میان شکل‌گیری تلقی سرزمینی واحد برای عناصر مذکور و مردم آن سرزمین خمیر مایه اتحاد و یکپارچگی را ایجاد می کند. در حقیقت شکل‌گیری این طرز تلقی یکی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در اتخاذ رویکرد یکپارچه توسعه است، چرا که در صورت شکل‌گیری این طرز تلقی می‌توان امیدوار بود که با تلاش مردم و عناصر مدیریتی مذکور بقیه مسایل و مشکلات به تدریج رفع شوند. بنابراین به نظر می‌رسد که یکی از اولویت‌های اساسی نظام برنامه‌ریزی و مدیریت یکپارچه سرزمین در قلمرو سرزمین پهناور کازرون، ایجاد و تقویت زمینه برای شکل‌گیری این طرز تلقی و صد البته اجتناب از طرح برخی ایده های نا پخته و احیاناً نارس غیر همسودر جامعه محسوب می شود. بدیهی است، در صورت شکل‌گیری واتفاق نظر پیرامون این مشی در جامعه و نهادینه شدن آن، می‌توان امیدوار بود که شرایط را برای استقرار نظام برنامه‌ریزی ومدیریت یکپارچه منطقه‌ای و و نهایتاً تحقق آرمانها و اهداف توسعه پایدار شهرستان را فراهم آورد.
۲- باید توجه داشت که در فرآیند هر توسعه ای به صورت مستمر، نیاز است که روحیه های فردی و خصلت های خود خواهی و خود محوری افراد کاهش یابد و تعلق خاطر و احساس عضویت در خانواده بزرگتر یعنی جامعه و موطن تجلی پیدا کند، به همین دلیل باید دلبستگی به چیز ها و خواست های معین فردی، کم شوند و روحیه ی افراد به سوی”همه خواهی” سوق داده شود. باید در نظر داشت، در دوران غلبه روحیه ی فردی، نقش فرد در جامعه بر مبنای خانواده، طبقه، درآمدو …تنظیم و مشخص می شود ولیکن در دوران غلبه روحیه همه خواهی، نقش فرد را ظرفیت و توانایی فکری و دانش وی، شکل می دهد. بدون شک تشخیص این دو حیطه در تنظیم و کنترل رفتارهای افراد و بویژه در عهده گیری نقش های متنوع اجتماعی حائز اهمیت فراوان است.
سخنی با نماینده محترم شهرستان:
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلا‌می در عرصه ملی وظیفه خطیر قانونگذاری و نظارت بر اجرای دقیق قانون؛ سوال؛ تحقیق و تفحص و استیضاح را برعهده داشته و به استناد قانون اساسی قانونگذاری تنها در حیطه اختیارات مجلس بوده و نمایندگان ملت در تمام امور مملکت صاحبنظر بوده و نظارت بر برگزاری انتخابات شوراهای شهر و روستا را برعهده دارند. در عرصه منطقه‌ای نیز شرکت در شوراهای استانی مانند شورای توسعه و برنامه‌ریزی و… حضور مستمر در میان مردم و انتقال دغدغه‌های اصلی آنها و تلا‌ش برای رفع مشکلا‌تشان از طریق مراجع ذیصلا‌ح و ارائه طرح‌های قابل اجرا و تصویب آنها در مجلس از جمله کارکردهای وکلا‌ی مردم می‌باشد. بسیارخرسندیم که جناب آقای دهقان ناصر آبادی به عنوان نماینده محترم مردم شریف کازرون در مجلس شورای اسلامی، ضمن ایفای نقش فعال و مؤثر در حوزه های فوق الذکردرجهت انجام وظایف وکالتی خود همواره در تکاپو بوده اند و در آخرین تلاش خود با طرح ایده تغییرات در تقسیمات کشوری کازرون این نوید را داده اند که در این حوزه تلاش خود را خواهند کرد.
بنده حقیر ضمن آرزوی موفقیت برای این دوست عزیز تمنا دارم اگر چنانچه بعد از اتمام این همه کار نای وتوانی برایشان ماند، بخشی از آن را نیز صرف حوزه های مغفول مانده ای نمایند که طی سالیان در صدر سرفصل خواسته های عموم شهروندان قرار داشته و دارد. به عبارت صریح تر اگر چنانچه حقیقتاً ایشان اراده شان را جزم کرده اند تا بالاخره تلاشی صورت دهند، مشفقانه می گوییم، بهتر است بجای تلاشهای بی فرجام ازجمله همین مسئله تغییرات تقسیمات کشوری، بر حل پاره ای مسائل و مشکلات ساختاری شهرستان متمرکز شوند که حل هر یک از آنها، برگ زرینی بر دفتر عملکرد این عزیز خواهد بود. در ذیل به برخی از این حوزه ها اشاره می کنم:
- ایشان معتقدندکه برخی افراد به قول خودشان یک لا قبا و معلوم الحال مانع توسعه و پیشرفت کازرون شده اند، وبه عبارتی در راه پیشرفت شهرستان سنگ اندازی می کنند و حتماً قابل هدایت نیز نیستند و احیاناً امکان عبور از آنها هم به روشهای متعارف وجود ندارد. لذا باید فی الفورحکم صادر شود که باید شکسته شوند. اگرایشان واقعاً به چنین مسئله ای رسیده اند، چرا اینها را به مردم معرفی نمی کنند. چرا باید شکسته شوند و آیا راه درست برخورد با چنین افرادی شکستن است.
- آیا اگر اهتمام جدی خود را بر اجرای اصول شایسته سالاری وضابطه مندی در جریان عزل ونصب های مدیران در شهرستان و نیزبا پرهیز از دخالت تنگ نظری های سیاسی زمینه را برای بهره گیری از توانمندیهای نیروهای کارآمد و متعهد و دارای بینش علمی وعلاقمند به اعتلای کشور وشهرستان فراهم کرده و بکار می بستید دیگر نیازی به شکستن بود؟
- آیا اگر بخشی از تلاش های خود را در جهت ایجاد بستر های قانونی نظارت پذیری دستگاهای اجرایی در سطوح پایین و بویژه تسری حوزه نظارتی وکلای مردم به سطوح پایین جامعه که لاجرم ابزارهای قوی تری جهت برخورد قانونی با سرکشی های قدرت بدستان در اختیار داشتید دیگر نیازی به شکستن بود؟
- آیا اگر تلاش و اهتمام جدی خود را در جهت تقویت سازوکارهای مبارزه نظام مند ، قانونی و به ویژه بی اغماض با انواع ناهنجاریها ، نا امنی ها ، مظاهر فساد و تبعیض وصد البته با زمینه های پدیدآورنده آن و به ویژه خنثی سازی وریشه کن سازی پیوند نا میمون ونامشروع کانون های قدرت _ ثروت و ثروت _ قدرت به منظور تطهیرساحت نظام مقدس جمهوری اسلامی و اعتماد سازی عمومی متمرکز می کردید، دیگر نیازی به شکستن می بود؟
در پایان به این برادرو دوست عزیزمان توصیه می کنیم به منظور ایجاد و تسهیل بستر خدمت گزاری خود و همه نیروهای دلسوز و توانمند شهرستان که در این وانفسای ارزانی آبرو و قحطی انگیزه، همچنان پر توان و با انگیزه در عرصه خدمت گزاری حضور دارند، با سعه صدر و بر اساس اصل مـدیریتـی “همواره راه بهتری برای انجام دادن کارها وجـود دارد” در کنار سایر عناصر مدیریتی شهرستان “خرد در بینش، مدارا در روش و کرامت در منش” را سرلوحه کار ها وموضع گیری های خود قرار دهد و اوقات و فرصت گرانبها ی وکالت مردم را صرف امور مهم نمایند که در این صورت دعای خیر ما وعموم شهروندان نیز بدرقه راهشان خواهد بود.

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
والعاقبه للمتقین
دکتر غریب فاضل نیا
عضو هیئت علمی دانشگاه
۳۰ دی ماه ۱۳۸۸

Popularity: 14%

مطالب مرتبط

• احتمال تبدیل سه روستای کازرون به شهر / در صورت موافقت مجلس با طرح پیشنهادی
• پرونده ای برای تفکیک«ک ا ز ر و ن » / گفتگوی بیشاپور با نمایندگان مجلس
• پروندهای برای تفکیک «ک ا ز ر و ن» / سخنرانی آیت الله ایمانی در واکنش به بحث شهرستان شدن برخی از بخش های کازرون ـ سال 1376
• پرونده ای برای تفکیک «ک ا ز ر و ن» / بررسی آماری و تطبیق قانونی ارتقا بخش های کازرون به شهرستان
• پافشاری دوباره دهقان بر تفکیک کازرون / مشروح دیدار نماینده کازرون با اهالی نودان ‏
• امام جمعه و فرماندار اظهارات نماینده را تکذیب کردند
• «ایده» ی نماینده ‏
• تكذيب‎ ‎از‎ ‎سوي‎ ‎فرماندار‎ ‎
• چگونه دهقان‎ ‎از «اتحاد» به «انفکاک» رسید‎ ‎
• ایده جدید دهقان، زخم‎ ‎کهنه را باز کرد / رودررویی موافقان و مخالفان‎ ‎