امروز سه شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۰ / Tuesday, Feb 07, 2012 آخرین بروز رسانی آخرین بروز رسانی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۹ [اخبار امروز: 0]

سد نرگسی و انسداد مدیریتی کازرون ‏

سد نرگسی و انسداد مدیریتی کازرون ‏

کد مطلب: 1590 | تاریخ ارسال: ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ | نویسنده: | چا پ  مطلب

چند سال پیش یعنی درست زمانی که پس از شروع به کار دولت اصلاحات زمزمه­هایی از دور جدیدی از فعالیت احزاب در ایران به گوش رسید و تازگی این فضا در جمهوری اسلامی ایران، واکنش­های مختلفی را در میان گروه­های داخلی برانگیخته بود، مقام معظم رهبری تعبیر خردمندانه و دوراندیشانه­ای از وجود دو حزب در ایران مطرح کرده و آنها را دو بال برای حرکت جامعه دانسته بودند و این مهم صدالبته در قالب قانون اساسی ایران نیز تأکید شده بود.

از اینکه جای پای فعالیت احزاب طی سال­های اخیر چه تصویری را در جامعه­ی ایرانی به جای گذاشت که بگذریم و نگاه را به سمت جوامع محلی و تأثیری که فعالیت این نهادها بر بدنه­ی اجتماع در سطوح خُرد به دنبال داشت، معطوف نماییم، با مصادیق فراوانی مواجه خواهیم شد که گرچه دامنه­ی وسیع و پراکنده­ای در هر حد و مرز جغرافیایی دارد، ولیکن تجمیع آنها و بررسی کلیشان مصداق بارز همان تعبیر بجای رهبری است که هرجا دو جریان سیاسی کشور با تکیه بر قانون حرکت کنند، بال­های حرکتی برای پرواز جامعه می­شوند.

بنا بر دلایلی که در این یادداشت نمی­گنجد، خوب یا بد، زشت یا زیبا، فضای امروز کازرون از حرکت یکی از این بال­ها باز مانده و به وضوح می­توان مصداق آن را در عدم حرکت قابل توجه بدنه­ی جامعه مشاهده کرد.

شاید مسئله­ی سدنرگسی و برخی پروژه­های مشابه که حل مشکلات آنها نیازمند وجود فضایی فعال و منتقد که پاسخ­های متعددی را برای حل هر یک از این مشکلات ارائه نماید و تنها در قالب گروه­های سیاسی فعال و پرنشاط قابل تحقق می­باشند، مصداق­های مناسبی باشند برای آنکه به وضوح ببینیم فقدان حرکت­های مخالف و قانومندانه­ی سیاسی در بدنه­ی مدیریتی شهرستان کازرون چه عواقبی را می­تواند به دنبال داشته باشد. در فضایی که مسوولین و گروه­های اجتماعی شهرستان بوشهر علاوه بر اجرای تمهیداتی برای جذب اعتبارات معمول و افزایش تلاش­های خود در پی جذب سهم بیشتری از اعتبارات و طرح­های عمرانی هستند، مسوولین شهرستان کازرون که اتفاقاً عموماً سال­های سال ارتباطی دوستانه با یکدیگر داشته و در فضای یکپارچه­ی سیاسی فعالیت می­­کرده و می­کنند، کمر به ارزشیابی یکدیگر بسته­اند. اگر امروز بوشهری­ها با درک نیازهای خود و با نگاهی به آینده آغازگر مجادلاتی اساسی برای تغییر در سد نرگسی و اجرای سد دالکی و همچنین افزایش تلاش­ها برای عبور راه­آهن هستند و این مسئله به یکی از عمده­ترین دغدغه­های روزانه­ی آنها تبدیل شده، همزمان با آن بزرگترین مجادله­ی شهری کازرون، بحث نصب یک تابلو تبلیغاتی در مرکز شهر می­شود و بجای آنکه مدیران برای احقاق حق مردم کازرون برای دستیابی مناسب به خطوط ریلی راه­آهن حرکت کنند، به نکوهش یکدیگر پرداخته و حتی به فکر چند پاره کردن شهرستان افتاده­اند.

در این شرایط پرسشی که در ذهن متبادر می­شود این است که آیا اگر فضای مدیریتی فعلی کازرون تک­حزبی نبود و دوراندیشی به ما این فرصت را می­داد که تفکر مخالف را تحمل کنیم و حتی اگر در شرایطی قرار گرفتیم که مخالفانمان قصد کنارکشیدن از عرصه­های اجتماعی را داشتند، ما شرایط را برای حضورشان فراهم می­کردیم، آیا باز هم شاهد در دل ریخته شدن گلایه­های ما از دوستان همسویمان و چشم­پوشی از بسیاری از مسائل شهرستان بودیم؟ گرچه طرح این مسئله در شرایط امروز جامعه اندکی غیرمعمول به نظر می­رسد، اما حداقل تلخ­کامی­های امروزی که اهالی کازرون به وضوح چشیده­اند لزوم وجود یک جریان منسجم و عملی مخالف و منتقد که اتفاقاً در متن صریح قانون اساسی نیز در قالب احزاب گنجانده شده است، بیش از هر زمان دیگری احساس می­شود.

اینکه ما تمامی پست­های مدیریتی را همسو انتخاب کرده و فضای نقد و فعالیت احزاب و گروه­های سیاسی مخالف را ببنیدیم و حاضر به تحمل حضور منتقدین در فضای اجتماعی نباشیم، محصولی جز سکوت در برابر دوستان همسو و چشم­پوشی از ایرادات مدیریتی که نهایتاً در راکد ماندن پروژه­های عمرانی و عدم ارائه پاسخ­هایی درخور به نیازهای شهروندان تجلی می­یابد، نخواهیم یافت.

به راستی طرح تفکیک کازرون، راکد ماندن بسیاری از مصوبات اصلی سفرهای استانی، تعطیلی یکی پس از دیگری کارخانه­ها و مراکز تولیدی کازرون، عدم شروع بکار بسیاری از پروژه­های اصلی شهرستان مانند کمربندی کازرون، راه­آهن، بناف، منطقه ویژه اقتصادی ـ کشاورزی و ده­ها پروژه مشابه دیگر علتی به جز نبود فضای رقابتی در میان مدیران کازرون و تاحدودی آسوده خاطر بودن آنها از فضای عمومی و نبودنِ گروه­های فکری و احزاب مخالف است؟

شاید دیگر وقت آن رسیده باشد که پیش از آنکه این تلخ­کامی­ها شدت یابند، چاره­ای اساسی اندیشیده شود.

Popularity: 13%

مطالب مرتبط

ارسال خبر به دیگران
دسته بندی ها: شماره 208 - مورخ 89/2/20 , یادداشت
زمینه ها: ,
تعداد بازدید: 152 بازدید
لینک این مطلب: http://www.bishapour.org/note/1590.html

نظر خود را بنویسید