برابر با ۱۳۲۲ قمری در کازرون، در یک خانواده غیر روحانی متولد گردید . در ابتدا به مشاغل عادی پرداخت .
اما چون در همان اوایل جوانی احساس کرد که هیچکدام از مشاغل معمولی تنشگی روح او را تسکین نمیدهد به تحصیل رو آورد و در آن زمان که مکتبداران عهده دار تحصیل مردم این مملکت بودند نزد مکتبداران قدیمی شهر، آقا میرزای شیرازی که هنوز نامش برای کامل مردان دیار ما، نامی آشنا و خاطره برانگیز است به تحصیل مشغول شد و پس از آشنایی با مقدمات زبان فارسی به فراگرفتن زبان عربی و سپس معارف اسلامی در نزد مرحوم آقا شیخ محمدحسین حجت و سایر علمای وقت کازرون از جمله حاج ملاعبدالرحیم فقاهت و آقا شیخ ابوتراب و شیخ مهدی
که همه از علما و روحانیون و وعاظ شهر بودند و در کنار وظیفه امامت و منبر به مشتاقان تحصیل علوم دینی میآموختند، پرداخت.
استعداد و قریحه سرشار او از همان اوایل تحصیل نظرمردان با کمال شهر را جلب کرد و آنان وی را به ادامه تحصیل و رسیدن به مقامات علمی تشویق نمودند. خود آن مرحوم بارها، از تشویقات مردم با تحسین سخن می گفت و دلگرمی های دو نفر از معاریف شهر به نام های آقا میرزا محمد کریم و میرزا ابوالقاسم مظفریان را میستود.
در سال ۱۳۴۲ هجری قمری و در سن بیست سالگی این عالم ربانی از طریق بوشهر و بصره به نجف اشرف و جوار مرقد شریف باب علم نبوت مشرف شد و در این شهر که آن را در دوازده سالگی همراه با سایر مشاهد متبرکه عراق به اتفاق خانواده خود زیارت کرده بود رحل اقامت افکند و در مدرسه قوام آنجا مشغول تحصیل شد.
او محضر پر فیض علما و مدرسین عالی مقدار حوزه علمیه نجف اشرف را که در آن زمان از اسطوره های عظیم علم و صخرههای استوار فرهنگ بارور تشیع بودند و امیدهای دنیای اسلام به حساب می آمدند مغتنم شمرد و با استفاده کامل از افاضات آنان پس از دوازده سال تحصیل اجازه اجتهاد و روایت و تعهد امور حسبیه، موفق شد.
اساتید ایشان در آن زمان آیات عظام آقا سید ابوالحسن اصفهانی، آقا محمد حسین غروی نائینی، آقا شیخ ضیاءالدین عراقی، آقا شیخ محمدکاظم شیرازی، آقا سید عبدالحسین رشتی و آقا میرزا آقای اصطهباناتی و میرزا علی آقای شیرازی بودند و این بزرگواران که همه در عصر خویش از مراجع بزرگ و مشاهیر جهان دانش و فرهنگ شیعه بودند، مقام علمی و رتبه اجتهاد و قدرت استنباط مرحوم آیت اله حاج شیخ عبدالکریم مختاریان را تاکید کرده التزام به عمل و تقوای وی را ستوده اند.
مرحوم حاج سید ابوالحسن اصفهانی که به مقام مرجعیت تامه جهان تشیع رسید، در اجازه اجتهاد ایشان را با عنوانهای زیر یاد میکند.
. جناب العالم الموید و الفاضل المسدد عمده العلماء الاعلام و زبده الفقها العظام و الفاضل الورع الصفی . و سایر اساتید نامبرده حوزه نجف نیز با تجلیلی در همین حدود از او سخن گفته اند. دروان تحصیل ایشان در نجف اشرف با تحریکات و دسیسه های استعمار مقارن بود و قتل ناجوانمردانه فرزند قریب الاجتهاد مرجع بزرگ جهان شیعه، مرحوم
حاج سید ابوالحسن اصفهانی، در همین زمان اتفاق افتاد و او بارها عظمت صبر و قدرت بینش و موضع گیری صحیح و مدبرانه این مرجع بزرگ را در آن حادثه ناشی از دسیسه استعمار میستود.
سرانجام این عالم ربانی در سال ۱۳۵۷ قمری به کازرون آمد و مورد استقبال قاطبه اهالی قرار گرفت و در همان بدو ورود در یکی از مساجد کوچک شهر که به مسجد مقنی ها معروف بود به اقامه جماعت و تشکیل جلسات ارشاد و برگزاری مراسم دعا پرداخت.
نفس گرم او برفراز منبر دل های گریزان را به حق میخواند و سوز ناله اش در محراب دلها را بخدا می پیوست. ماههای رمضان، نغمههای دلنواز دعایش فضای شهر را عطرآگین می نمود و به جان ها آرامش می بخشید.
نگارنده این سطور که در این ایام روزهای نوجوانی را می گذرانید مشتاقانه در این جلسات وعظ و دعا شرکت می کرد و حالت جذبه و انبساط ناشی از نفس گرم و صادق او را یکی از لذایذ دیرپای زندگی خود میداند که هنوز آن را در رگ جان، احساس میکند.
به زودی مردم شهر، دانستند که آن مسجد کوچک، ظرفیت برگزاری جلسات را ندارد لاجرم یکی از مردان خیر کازرون به نام مرحوم حاج فتح اله عزمی ( ره) به تعمیر یکی از مساجد بزرگ شهر به نام مسجد مدرسه پرداخت و ایشان را به اقامه جماعت در آنجا دعوت کرد.
آن مرحوم اگر چه این دعوت را پذیرفت و جلسات وعظ و دعا را در آنجا برگزار کرد اما امامت در مسجد قبلی را رها نکرد و به احیاء سایر مساجد متروکه شهر نیز پرداخت و با تعیین و برگماشتن روحانیون شایسته این مراکز تعلیم شعایر دینی را از رکود به رونق کشاند.
دوران فعالیت های دینی این مرحوم در کازرون با ورود رضاخان میرپنج به صحنه سیاست ایران و رشد و تقویت برنامه اسلام زدائی استعمار مقارن بود . او با بختگی خاص خویش از طریق برگزاری جلسات وعظ و خطابه و تشکیل حوزه درس که ابتدا در منزل بود و بعدها با تعمیر و احیاء مدرسه علمیه شهر بوسیله خیراندیشان به آنجا منتقل شد بی سر و صدا به حراست بنیان عقیدتی مردم در برابر هجوم سیل بنیان کن بی ایمانی پرداخت و با پرورش استعدادهای جوانان مشتاق و گسیل آنان به حوزه های علمیه جهت کسب معارف دین، قدم اساسی در تقویت مبانی اسلامی و استواری فرهنگ دینی در این شهر را برداشت.
این که مردم کازرون به عنوان مسلمانانی آگاه به موازین شرع و دقایق سیاست در همه صحنه های انقلاب فعالانه درخشیدند و امروز شهر سبز سلمان به عنوان یکی از سنگرهای استوار انقلاب اسلامی در ردیف سایر شهرهای مملکت می درخشد ره اوردی است از اقدامات اصلی مرحوم حاج شیخ عبدالکریم مختاریان و سایر هم دوره هایش مرحومان بهجت، توکلی، پیشوا و شریعتمداری، جعفری صادقی ( نمازی) که در بحبوحه وزش سموم اندیشه های دشمنان اسلام، عاقلانه بپا خاستند و مدبرانه اقدام کردند.
اینکه امروز چهره دینی شهر ما به حضور روحانیون عالم و متعهد بومی آراسته،حاصلی از تلاشهای آن مرحومان در پرورش استعدادهای جوانان و آموزش فرهنگ شیعه به آنهاست که مرحوم حاج شیخ عبدالکریم مختاریان حقاً هر چه خوانده بود فراگرفته بود و هر چه تدریس می کرد با کمال تسلط تدریس میکرد.
این مرحوم علاوه بر مقام والای علمی که داشت و بر بسیاری ناشناخته ماند زاهدی با اخلاص و انسانی صبور و شکیبا بود . هیچگاه چهره در هم نکشید و برکسی خشم نگرفت . از جاده راست شرع برکنار نماند و عرشه منبر و عرصه محراب را به لوث ناخالصیها نیالود . عمری را در راه خداوند به هدایت خلق گذراند و نمونه والای یک روحانی کامل و معلم اخلاق بود.
به مقام شامخ سالار شهیدان و همراهان با اخلاصش مخلصانه عشق می ورزید و همه جلسات دعا و خطابه خود را با یاد آنان می آراست و به برکت همین مقام تقوی بود که به فضل خدا تا آخرین لحظات زندگی از معنویت و قدرت هوش و حواس کامل برخوردار بود . وی پس از آن علاوه بر تشکیل مجالس درس طلاب و روحانیون و مجالس وعظ و خطابه و راهنمایی و ارشاد اهالی کازرون،بیش از پنجاه سال امامت مسجد مدرسه را به عهده داشت.
در پایان آخرین جلسه نماز جماعت در مسجد، بر فراز منبر اصحاب دائمی مسجد را یک به یک صدا کرد و از آنان حلّیت طلبید و هنگام خروج از صحن مسجد با آرامشی شگفت انگیز از منبر و محراب خداحافظی کرد تا یک ساعت قبل از رسیدن پیک معبود مسائل دینی را با ذهن روشن پاسخ می گفت و در آخرین لحظه حیات به این سرود الهی مترنم بود که: کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام.
آرامگاه این عالم ربانی در ضلع شرقی بقعه امامزاده سیدمحمد بین التلین قرار دارد . پس از درگذشت ایشان،روزنامه هایی چون خبر جنوب در شیراز و اطلاعات در تهران همگام با مردم داغدار کازرون مقام علم و فقاهت این عالم گرانقدر را ستودند.

Popularity: 2%

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد