شهرستان نورآباد تا سال ۱۳۲۵ شمسی یکی از بخشهای شهرستان کازرون به شمار میآمد. به تعبیری دیگر مردم این ناحیه بااهالی کازرون سالها ارتباطات اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نزدیکی داشتند. پس از جدایی این شهرستان این ارتباطات گسسته نشد و تعاملات بین مردم این دو ناحیه بیش از پیش گسترش یافت.
ارتباطات اقتصادی مردم کازرون، با مناطق همجوار همواره وجود داشته است. بسیاری از تاجران، بازرگانان و کاسبان کازرونی نه تنها در شهرهایی همچون شیراز و بوشهر به رونق اقتصادی این نواحی مبادرت ورزیدند بلکه یکی از نقاطی که کازرونیها در اوضاع اقتصادی آن ناحیه موثر بودند شهرستان نورآباد بود. مغازهداران کازرونی که هنوز هم در این شهرستان دارای بنگاههای اقتصادی هستند سالها در این کسوت در میان اهالی نورآباد به خدمت مشغول بودند.
در بُعد فرهنگی نیز مردم کازرون به ویژه قشر معلمین در بالا بردن سطح فرهنگ و اطلاعات عمومی این شهرستان تأثیر بسزایی داشتند. بسیاری از آموزگاران که هم اکنون در دوران سالخوردگی بسر میبرند چند سالی را در نورآباد ممسنی خدمت خود را گذارندهاند. خاطرات بسیاری از معلمین از دوران خدمتشان در این ناحیه بسیار شنیدنی است.
صرف نظر از این موارد شهرستان محروم نورآباد آن زمان، برای نیروهای سیاسی کازرون نقطهای مهمی بود که میتوانست با آگاهی دادن به مردم محروم آن، آنها را به مبارزه علیه استبداد تحریک و تهییج نمود. سندی در دست است که فعالیتهای سیاسی کازرونیها در این شهرستان از دیدهی مأموران شهربانی، ژاندارمری و ساواک دور نبوده است و کازرونی ها در کسوت معلمی، کارمندی و یا بازاری به دنبال فرصتهایی بودند تا به نحوی با ارتقای سیاسی و اجتماعی مردم محروم این منطقه آنها را به واکنش در برابر رژیم شاهنشاهی قادر سازند.
با این حال، اما سال ۱۳۵۴ یعنی دو سه سالی قبل از انقلاب، شهرستان نورآباد برای قشرهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی کازرون بسیار اهمیت پیدا کرد. در این سال شهرستان نورآباد ممسنی به عنوان منطقه تبعیدی آیت ا.. مدنی -که پس از انقلاب توسط گروهکهای وابسته به شهادت رسید و دومین شهید محراب لقب گرفت- به شمار آمد.
شهید آیت ا…مدنی یکی از روحانیون پیشرو انقلاب اسلامی بود. وی که تمامی دوران زندگی خود را در فشار استبداد گذارنده بود اغلب از سوی رژیم و برای جلوگیری از فعالیتهای انقلابی وی و آگاه کردن مردم به مسایل سیاسی و اجتماعی در فشار قرار میگرفت تا آنجا که در سال ۱۳۵۴ رژیم مجبور شد که وی را به نورآباد ممسنی تبعید سازد.
آیت ا.. مدنی، نورآباد را به پایگاه مبارزه علیه رژیم تبدیل کرد. به نحوی که مردم دیگر نقاط مختلف به حضور ایشان میرسیدند و پیام انقلاب و مبارزه را دریافت میداشتند. شهر کازرون یکی از این شهرها بود. مردم این شهر زمینههای اجتماعی، اقصادی و سیاسی ویژهای در نورآباد داشتند و حال نیز با آمدن آیت ا… مدنی فرصتی برای آنها بوجود آمد تا در معیت این روحانی مبارز، فعالیتهای انقلابی خود را گسترش دهند.
آیت ا.. مدنی با ورودش به نورآباد منزلی متعلق به مسجد که توسط کازرونیها برای او آماده شده بود سکنی گزید. در گزارشات مأمورین امنیتی آمده است: تعدادی از اهالی کازرون مقیم شهرستان نورآباد ممسنی با سید اسدا… مدنی معاشرت دایم نموده که از طریق پاسگاه نورآباد با این افراد مذاکره گردیده است. لیکن آنان ترتیب اثر نداده و همچنان به رفت و آمد خود ادامه میدهند و از طرفی این افراد با طرح و برنامه قبلی بساط نماز را در منزل وی برپا نموده و تصمیم دارند با راهنمایی روحانی تبعیدی بانک اسلامی برای کمک به افراد بیبضاعت منطقه تشکیل داده و هم اکنون نیز مبلغ سی هزار تومان برای این منظور جمعآوری نمودهاند.
در همین گزارشها آمده است: همچنین مشارالیه- آیت ا… مدنی- به علت ابتلا به بیماری سل مرتباً معالجه به شیراز عزیمت و در مواقعی که وی برای درمان به شیراز میرود افراد فوق الذکر- کازرونیهای مقیم نورآباد- در معیت او به شیراز رفته که امکانات کنترل آنان در خارج از حوزه نگهبانی آن ناحیه مقدور نمیباشد.
خانوادههای کازرونی مقیم نورآباد که با آیت ا… مدنی روابط نزدیک و تنگاتنگی داشتند عبارت بودند: میرزا هاشمی، حاج پایان، محمدحسن پاکدلان، فیروزی، خیاط، غلامرضا خسروی، حاج کرامت صادقی، حاج احمد رضازاده – پدر شهید رضازاده- و حاج محمد پیوندی و نیز شهید حاج موسی رضازاده.
ارتباط با آیت ا… مدنی تنها به کازرونیهای مقیم نورآباد ممسنی خلاصه نشد بلکه قشرهای مختلف اجتماعی از جمله معلمان، گروههای دینی همانند انجمن امور دینی کازرون، دانش آموزان با وی ارتباط نزدیک و از رهنمودهای وی برای مقابله با حکومت استبدادی استفاده میکردند. این ارتباطات سرانجام به دخالت ساواک منجر شد و دستگیری چند نفر از کازرونیها را به دنبال داشت.
ترس و واهمه رژیم از این که بار دیگر آیت ا… مدنی به عنوان پایگاهی بر علیه نظام شاهی درآمده است و بیم حضور گسترده کازرونیها و نواحی دیگر در پیرامون این روحانی مبارز سرانجام باعث شد تا نیروهای امنیتی کازرون از فرماندهان و عوامل ساواک خواستار تبعید کردن آیت ا.. مدنی به نقاط دیگر شوند. امری که اتفاق افتاد و این بار آیت ا… مدنی به نقطهای دیگر تبعید گردید. با این حال کازرونیها تا پیروزی انقلاب و نیز شهادت این روحانی مبارز ارتباط خود را با وی قطع نکردند و در مسایل مختلف از مشورت و دیدگاههای وی بهره میبردند.

Popularity: 7%

مطالب مرتبط

• مطلب مرتبطی وجود ندارد